Գլխավոր Էջ    Օրհուս կենտրոններ    Էկոլոգիական իրավունքի գիտաուսումնական կենտրոն   Կազմակերպություններ    Նորություններ     Միջազգային կոնվենցիաներ    Օրհուսի կոնվենցիային առնչվող փաստաթղթեր    Օրենսդրություն    Ծրագրեր    Կոնտակտներ     Շրջակա միջավայրի հարցերի առնչությամբ տեղեկատվության մատչելիությունը Շրջակա միջավայրի հարցերի առնչությամբ տեղեկատվության մատչելիությունն առաջին հերթին ենթադրում է յուրաքանչյուրի իրավունքը ստանալու էկոլոգիական տեղեկատվություն և պետական մարմինների պարտականությունը տարածելու և/ կամ տրամադրելու էկոլոգիական տեղեկատվություն` ըստ հարցման: Մարդու` միջազգային պայմանագրերով և ազգային օրենսդրությամբ նախատեսված այս իրավունքի իրացումը առողջ և բարեկեցիկ շրջակա միջավայր ձևավորելու առաջին նախապայմաններից է: Տեղեկատվության տրամադրման վերաբերյալ պետական մարմինների պարտականությունն ամրագրված է ՀՀ սահմանադրության 33.2-րդ հոդվածում ՙՊաշտոնատար անձինք պատասխանատվություն են կրում բնապահպանական տեղեկատվությունը թաքցնելու կամ դրա տրամադրումը մերժելու համար՚: Բնապահպանական տեղեկատվություն ստանալու յուրաքանչյուրի իրավունքի ապահովմանն են ուղղված ՀՀ ընթացիկ օրենսդրությունը` ՙՏեղեկատվության ազատության մասին՚ ՀՀ օրենքը, Վարչարարության հիմքունքների և վարչական վարույթի մասին ՀՀ օրենքը, ՙՔաղաքացիների առաջարկությունները, դիմումները և բողոքները քննարկելու կարգի մասին՚ ՀՀ օրենք (սույն օրենքը գործում է միայն քաղաքացիների առաջարկությունների մասով) և այլ իրավական ակտեր: ՀՀ ազգային օրենսդրությունում բացակայում է ՙէկոլոգիական տեղեկատվություն՚ հասկացությունը: Այն սահմանվում է Օրհուսի կոնվենցիայի 2-րդ հոդվածի 3-րդ կետով, համաձայն որի` էկոլոգիական տեղեկատվությունը շրջակա միջավայրի բաղադրիչների վիճակի, որոշակի գործոնների` նյութերի, էներգիայի, աղմուկի և մարդկանց առողջության և անվտանգության, կենսապայմանների, մշակութային օբյեկտների վերաբերյալ տեղեկությունների ամբողջություն է: Տեղեկատվություն ստանալու մարդու իրավունքի իրականացումն ունի որոշակի սահմանափակումներ: Մասնավորապես, չի կարող տրամադրվել այնպիսի տեղեկատվություն, որը վերաբերում է պետական մարմինների գործունեության գաղտնիությանը, ազգային պաշտպանությանը կամ հանրային անվտանգությանը, արդարադատության իրականացմանը, առևտրային գաղտնիքին, մտավոր սեփականության իրավունքին և այլն: Ներկայումս Հայաստանի Հանրապետությունը ձևավորում է շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տեղեկատվության կառավարման համակարգ, ինչը հիմք պետք է հանդիսանա ինչպես մարդու` տեղեկատվություն ստանալու իրավունքի լիարժեք իրականացման, այնպես էլ բնական ռեսուրսների պետական կառավարման արդյուանվետ բարձրացման: